Πεζοπορία στην Ελλάδα, Νοέμβριος και Δεκέμβριος 2026: από τα κάστανα στο χιόνι

Από τα μέσα Νοεμβρίου μέχρι το τέλος του Δεκεμβρίου έχουμε στο πρόγραμμα 102 οργανωμένες πεζοπορίες και εξορμήσεις σε 31 νομούς. Ο Νοέμβριος είναι καστανοδάση, πεσμένα φύλλα και μανιταροεξορμήσεις. Ο Δεκέμβριος είναι τα πρώτα χιόνια, πέτρινα γεφύρια στο κρύο και χριστουγεννιάτικες αποδράσεις. Ίδια βουνά, δύο εντελώς διαφορετικές διαθέσεις.

Ολόκληρη τη λίστα τη βρίσκεις στη σελίδα πεζοπορίας. Εδώ είναι τα μέρη όπου πηγαίνουν, γιατί αυτή την εποχή η ερώτηση σπάνια είναι «ποια πεζοπορία;». Είναι «πού θέλω να περάσω ένα κρύο σαββατοκύριακο;».

Το Πάπιγκο και οι Πύργοι της Αστράκας, Ζαγόρι. Φωτογραφία: Ginak97, CC BY-SA 4.0, μέσω Wikimedia Commons.

Ζαγόρι και Τζουμέρκα

Πέτρινα γεφύρια, πέτρινα χωριά, πέτρινα όλα. Η Ήπειρος τον χειμώνα είναι αυτό που φαντάζονται οι περισσότεροι όταν λένε πεζοπορία στην Ελλάδα, και το πρόγραμμα συμφωνεί μαζί τους.

Ο Δεκέμβριος ανοίγει με ένα διήμερο στα πέτρινα γεφύρια από τη Θεσσαλονίκη: γεφύρια Κόκκορη και Μίσιου στην ξερή κοίτη του Βοϊδομάτη, βράδυ στο Τσεπέλοβο και κατάβαση στους Κήπους δίπλα από άλλα δύο γεφύρια. Μια εβδομάδα μετά υπάρχει εξόρμηση στο λιγότερο γνωστό ανατολικό Ζαγόρι, με αφετηρία το Καπέσοβο, ανάβαση στην πλακόστρωτη Σκάλα του Βραδέτου μέχρι τη θέση Μπελόη πάνω από το φαράγγι του Βίκου, και την επόμενη μέρα κορυφή Αυγερινός (1.750 μ.) στην Τύμφη.

Πιο νότια, τα Τζουμέρκα είναι ο πιο ήσυχος γείτονας που αξίζει περισσότερη προσοχή απ' όση παίρνει. Στις 19-20 Δεκεμβρίου περνάς το αναστηλωμένο γεφύρι της Πλάκας πάνω από τον Άραχθο και την επόμενη μέρα περπατάς το μονοπάτι του φαραγγιού από τους Καλαρρύτες στο Συρράκο και τους παλιούς μύλους της Κουιάσας. Δύο χωριά που μοιάζουν σαν κάποιος να τα κρέμασε στον γκρεμό και να ξέχασε να ενημερώσει τη βαρύτητα.

Όλυμπος και τα βουνά γύρω από τη Θεσσαλονίκη

Αν μένεις Θεσσαλονίκη, είσαι τυχερός αυτή την εποχή (είμαι σίγουρος ότι το ήξερες ήδη). Οι περισσότερες εξορμήσεις στον βορρά φεύγουν από την πόλη το πρωί και γυρνάνε για βραδινό.

Στον Όλυμπο, το φαράγγι του Ενιπέα από τα Πριόνια είναι κυρίως κατηφόρα δίπλα στο ποτάμι, με καταρράκτες, ξύλινα γεφυράκια και τη σπηλιά του Αγίου Διονυσίου, και τελειώνει στο καταφύγιο Σταυρός. Δεν είναι η κορυφή, αλλά τον Δεκέμβριο μάλλον καλύτερα.

Πιο κοντά στην πόλη, στον Χορτιάτη υπάρχει πεζοπορία στο Μονοπάτι των Παγοποιών, που πήρε το όνομά του από τους χωριανούς που κατέβαζαν πάγο από το βουνό στη Θεσσαλονίκη. Την επόμενη φορά που θα γκρινιάξεις ότι το ψυγείο κάνει θόρυβο, σκέψου αυτούς. Κι αν δεν μπορείς να περιμένεις το σαββατοκύριακο, την Τρίτη 24 Νοεμβρίου υπάρχει πεζοπορία με πανσέληνο στο Σιβρί πάνω από το Ωραιόκαστρο, με κρασί και πικνίκ στην κορυφή και τα φώτα της πόλης από κάτω.

Η αγαπημένη μου ιδέα της σεζόν: ανάβαση στο φαράγγι Ράμνο Μπορ μέχρι τον καταρράκτη της Κουνουπίτσας, με τερματισμό στις ιαματικές πηγές στα Λουτρά Πόζαρ. Τέσσερις ώρες στο κρύο και μετά ζεστό νερό. Αν έχει κάποιος καλύτερο σχέδιο για Κυριακή του Δεκέμβρη, ακούω.

Στη λίστα είναι επίσης το Βέρμιο πάνω από τη Νάουσα, το Πάικο, ο Βόρας και το Μπέλες, κυρίως με συλλόγους από τη Θεσσαλονίκη.

Πήλιο και Θεσσαλία

Το Πήλιο στα μέσα Νοεμβρίου είναι όλο φθινοπωρινά χρώματα, και το διήμερο στο Πήλιο στις 14-15 Νοεμβρίου είναι για όλους: περπατάς πάνω στις ράγες του Μουτζούρη, περνάς τη γέφυρα του Ντε Κίρικο μέχρι τη Βυζίτσα, και την επόμενη μέρα κατεβαίνεις μέσα από το οξιόδασος από τα Χάνια στον Άγιο Λαυρέντιο. Δύο εύκολες μέρες, πολλές φωτογραφίες.

Αν τα Λουτρά Πόζαρ σου έδωσαν ιδέες, η Θεσσαλία έχει κι αυτή ζεστό νερό. Το διήμερο στα Λουτρά Σμοκόβου στις 21-22 Νοεμβρίου συνδυάζει δύο πεζοπορίες με ρακοκάζανο (με δοκιμή, φυσικά) και τα ιαματικά λουτρά, όπου πέντε πηγές βγάζουν νερό στους 37-40°C. Ο κόσμος κάνει μπάνιο εκεί τουλάχιστον από το 1662, οπότε δεν είναι ακριβώς μυστικό.

Στη λίστα είναι και τα Μετέωρα στα τέλη Νοεμβρίου και αρχές Δεκεμβρίου, με πεζοπορίες γύρω από το Καστράκι και τις σκήτες στους βράχους.

Παρνασσός, Οίτη και το Μονοπάτι της Εθνικής Αντίστασης

Η Στερεά Ελλάδα είναι εκεί που τα πράγματα αρχίζουν να σοβαρεύουν, και είναι μόλις δυο ώρες από την Αθήνα.

Στις 14-15 Νοεμβρίου γίνεται η διάσχιση του Μονοπατιού της Εθνικής Αντίστασης, 47 χιλιόμετρα σε δύο μέρες από τη Στρώμη στον Γοργοπόταμο, για την 84η επέτειο από την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου. Στη διαδρομή γίνονται στάσεις με μαρτυρίες ανθρώπων που πολέμησαν εκεί. Δεν είναι εύκολο σαββατοκύριακο, αλλά μάλλον θα το θυμάσαι. Υπάρχουν και πιο σύντομες μονοήμερες επιλογές.

Μια μέρα μετά, η πεζοπορία στον καταρράκτη της Μανταμιάς ξεκινά από τις πηγές όπου αναβλύζει ο Βοιωτικός Κηφισός και ακολουθεί τη ρεματιά δίπλα σε παλιούς νερόμυλους και τα ερείπια ενός υδροηλεκτρικού του 1924. Εύκολη, τρεισήμισι ώρες, και νερό παντού.

Στην Οίτη μπορείς να επισκεφθείς την Πυρά του Ηρακλή, το αρχαίο ιερό όπου σύμφωνα με τον μύθο ο ήρωας τελείωσε τη ζωή του πάνω σε νεκρική πυρά (χαρούμενο, το ξέρω). Αν αυτό σου φαίνεται εύκολο, αρχές Δεκεμβρίου υπάρχει και κατασκήνωση κάτω από τον Πύργο (2.156 μ.): κουβαλάς μόνος σου σκηνή, φαγητό και νερό μέχρι το οροπέδιο, διανυκτερεύεις και ανεβαίνεις στην κορυφή το πρωί. Εικοσιτετράωρο χωρίς room service.

Πίσω στον Παρνασσό, η πεζοπορία από τη Συκιά στον Κονιάκο στις 12 Δεκεμβρίου περνάει με τα πόδια τον Μόρνο, και οι διοργανωτές ζητούν να έχεις μαζί σου ένα δεύτερο ζευγάρι παπούτσια. Νομίζω ότι αυτό τα λέει όλα. Κι όταν έρθει το χιόνι, στον Παρνασσό γίνεται πεζοπορία με χιονοπέδιλα από τα τέλη Νοεμβρίου μέχρι τον Μάρτιο, και τα χιονοπέδιλα τα νοικιάζεις στην Αγόριανη, στην Αράχωβα ή στο καταφύγιο. Δικαιολογίες για εξοπλισμό δεν υπάρχουν.

Πελοπόννησος: Μαίναλο, Πάρνωνας, Ζήρεια και θάλασσα

Το Μαίναλο και ο Πάρνωνας είναι τα πιο πολυσύχναστα βουνά της Πελοποννήσου στο πρόγραμμα, και ο Νοέμβριος είναι ο καλύτερός τους μήνας. Η πεζοπορία στο καστανοδάσος στα Άνω Δολιανά στον Πάρνωνα στα μέσα Νοεμβρίου γέμισε και τις 54 θέσεις, οπότε οι διοργανωτές πρόσθεσαν δεύτερη ημερομηνία στις 5 Δεκεμβρίου για τον «αποχαιρετισμό του φθινοπώρου». Κάτι σου λέει αυτό.

Στο Μαίναλο, στις 29 Νοεμβρίου υπάρχει μανιταροεξόρμηση από την Πιάνα στην Αλωνίσταινα με πιστοποιημένο μυκητολόγο (άσε τον ειδικό να αποφασίσει τι μπαίνει στο τηγάνι). Η Αλωνίσταινα έχει και τη Γιορτή του Χειμώνα στα τέλη Νοεμβρίου, όπου η πεζοπορία τελειώνει ακριβώς πριν ανάψει η μεγάλη φωτιά στην πλατεία. Και στις 12 Δεκεμβρίου το Μαίναλο γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Βουνού με πεζοπορία στο Λιμποβίσι, το χωριό της οικογένειας Κολοκοτρώνη, με φαγητό, ποτό και μουσική στον τερματισμό. Πρώτα περπάτημα και μετά τραπέζι. Πολύ ελληνικό, πολύ σωστό.

Στην Κορινθία, η Ζήρεια έχει μια εύκολη κυκλική διαδρομή από το Κλημέντι, ένα από τα παλαιότερα χωριά της περιοχής, και στις 19 Δεκεμβρίου ο ΕΟΣ Κορίνθου πάει στη Ντουρντουβάνα και τη λίμνη Δόξα. Στην Ηλεία, ένα σαββατοκύριακο στα τέλη Νοεμβρίου συνδυάζει την Αρχαία Ολυμπία με το δρυοδάσος της Φολόης και το φαράγγι των Κενταύρων.

Η θάλασσα έχει δύο πολύ διαφορετικές εξορμήσεις. Στις 14-15 Νοεμβρίου, Μονεμβασιά και Κάβο Μαλιάς: ολόκληρος ο βράχος της Μονεμβασιάς την πρώτη μέρα, το άγριο παραθαλάσσιο μονοπάτι προς την Αγία Ειρήνη τη δεύτερη, και μετά το απολιθωμένο δάσος φοινίκων στον Άγιο Νικόλαο. Και στις 18-20 Δεκεμβρίου, Χριστούγεννα στη Μάνη, με παραθαλάσσιες πεζοπορίες στο Κάστρο της Μαΐνης στο Τηγάνι και στον φάρο του Ταινάρου, στο νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής Ελλάδας. Μάλλον τα μόνα μέρη σε αυτό το άρθρο όπου θα δεις περισσότερο ήλιο παρά χιόνι.

Χριστούγεννα στο βουνό

Αν προτιμάς να περάσεις τις γιορτές με τα μποτάκια αντί για τον καναπέ και την τηλεόραση, υπάρχουν δύο επιλογές. Η πρώτη είναι τα Χριστούγεννα στη Φλώρινα: ανήμερα Χριστούγεννα περπάτημα στις Πρέσπες και στο νησί του Αγίου Αχιλλείου, μετά Λούτζερ (1.977 μ.) από το Πισοδέρι, και μια μέρα στο Ε4 από τη Δροσοπηγή στο Νυμφαίο.

Η δεύτερη είναι ο Σμόλικας αμέσως μετά τα Χριστούγεννα: χειμερινή διάσχιση με στόχο την κορυφή Γέρος (2.637 μ.), τη δεύτερη ψηλότερη της Ελλάδας. Αυτό είναι κανονική χειμερινή ορειβασία με κραμπόν και πιολέ, και οι διοργανωτές ζητούν προηγούμενη χειμερινή εμπειρία. Στο site το έχουμε με δυσκολία 4. Πάρε αυτό το νούμερο στα σοβαρά, το βουνό δεν ενδιαφέρεται πόσο καλά τα πας στον διάδρομο του γυμναστηρίου.

Κοντά στην Αθήνα

Δεν θέλουν όλοι να κάνουν τέσσερις ώρες στο πούλμαν. Μόνο η Πάρνηθα έχει επτά πεζοπορίες σε αυτές τις έξι εβδομάδες, ο Υμηττός και η Πεντέλη έχουν μερικές ακόμα, και στον Σχινιά υπάρχει ήπια πεζοπορία στο πευκοδάσος και μετά yoga δίπλα στη θάλασσα.

Μερικές ξεχωρίζουν. Στις 15 Νοεμβρίου μπορείς να κάνεις πεζοπορία με τον σκύλο σου στο Ποικίλο Όρος (δύο θέσεις κρατιούνται για σκυλιά από καταφύγια, πολύ ωραία κίνηση). Στις 29 Νοεμβρίου γίνεται η πρώτη πεζοπορία στην Ιερά Οδό από τον Κεραμεικό στην Ελευσίνα, περίπου πέντε ώρες στον δρόμο που ακολουθούσαν οι αρχαίες πομπές για τα Μυστήρια, με επιστροφή με το κανονικό λεωφορείο. Και στις 13 Δεκεμβρίου η φιλανθρωπική πεζοπορία στο Μονοπάτι της Εύας στο Ξεροβούνι της Εύβοιας, όπου οι διοργανωτές ξεναγούν δωρεάν και ό,τι περισσεύει μετά το πούλμαν πηγαίνει στην ΕΛΠΙΔΑ, τον Σύλλογο Φίλων Παιδιών με Καρκίνο. Δυόμισι εύκολες ώρες για καλό σκοπό.

Πριν δηλώσεις συμμετοχή

Κάποιες εξορμήσεις είναι ορειβατικών συλλόγων (ΠΟΑ, ΕΟΣ Αθηνών) και απευθύνονται σε μέλη του συλλόγου ή άλλου συλλόγου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας Αναρρίχησης (ΕΟΟΑ). Αν δεν είσαι μέλος, επικοινώνησε πρώτα με τον σύλλογο. Συνήθως δεν είναι κάτι περίπλοκο, απλά μην εμφανιστείς έτσι ξαφνικά. Επίσης, οι δημοφιλείς εξορμήσεις του Νοεμβρίου γεμίζουν γρήγορα (βλέπε Άνω Δολιανά παραπάνω), οπότε μην το αφήσεις για την Παρασκευή το βράδυ.

Για όλα τα υπόλοιπα: ζεστά ρούχα σε στρώσεις, αδιάβροχο μπουφάν, γάντια, και μια ματιά στον καιρό το προηγούμενο βράδυ. Οι διοργανωτές θα αλλάξουν ή θα ακυρώσουν μια διαδρομή αν οι συνθήκες είναι κακές, και αυτό σημαίνει ότι κάνουν σωστά τη δουλειά τους, όχι ότι σου χαλάνε το σαββατοκύριακο.

Ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος θα έχουν δικό τους άρθρο μόλις οι σύλλογοι βγάλουν τα προγράμματά τους. Μέχρι στιγμής έχουμε το Κωρύκειο Άντρο πάνω από τους Δελφούς, κοπή πίτας στη Ζήρεια και στο Πήλιο, και χειμερινές αναβάσεις στη Γκιώνα και στη Δίκτη της Κρήτης. Περισσότερα σύντομα.